OOSTENDE / ONDERNEMENDE OOSTENDENAAR 38 In 1929 waren er ongetwijfeld heel wat gelijkaardige winkels. IGOR LUYPAERT: ‘Er waren in de jaren ’50 en ’60 geen supermarkten, maar op elke hoek vond je een kruidenier en elke familie had zijn vaste adres. ‘Een pulle melk opschrijven voor de Bogaertjes’, zo ging dat toen. Binnen een straal van 500 meter had je zeker 10 concurrenten, allemaal kleine commerçanten. Dus moest er keihard gewerkt worden want het was ondenkbaar dat iets bij jou een halve cent duurder was.’ En elke generatie voegde door de jaren heen iets toe? IGOR LUYPAERT: ‘Mijn opa, Achiel, ergerde zich dat zijn vader, Maurice, die blijkbaar enorm zuinig was, pas modern materiaal wou kopen als het oude écht versleten was. Dus toen de winkel in 1953 overstroomde heeft Achiel alle oude machines in het water gegooid zodat er zeker nieuwe moesten komen. Mijn opa was voor de vernieuwing en wat wij nu doen op socials deed hij aan zijn kraam, roepen en brullen om op te vallen. Actie en reactie. Zo gaat dat door de generaties heen. Mijn overgrootvader was zeer voorzichtig, mijn grootvader was net daardoor rebels. Heel veel werken, meer verkopen, constant uitbreiden. Dus is mijn papa groot geworden in een winkel waar het werk nooit stopte waardoor hij op zijn beurt wat wou consolideren. Niet overdrijven, maar verstandig en gestaag te werk gaan. En ik ben opnieuw wat ambitieuzer en wil nieuwe mensen bereiken. Door de generaties heen beïnvloeden we dus elkaar. Sowieso wil elke generatie iets bijbrengen.’ En zo krijg je ook lessen van wie je voorging? IGOR LUYPAERT: ‘Je groeit op met heel veel verhalen, maar wat gisteren niet lukte, is vandaag misschien wel een succes. Want timing is alles. De maatschappij evolueert constant. Vroeger moesten mensen meer kunnen kopen met hun geld. Wat voor mijn grootvader chique marchandise was, iets dat je alleen verkocht op feestdagen, is nu dagelijkse kost. Dus moet je de kennis van vroeger combineren met het inzicht van vandaag en voortdurend alert zijn. Tien jaar geleden ging geen mens een vliegerananas van € 15 kopen, maar tegelijkertijd krijg je vandaag bijna geen volledige rode kolen meer verkocht. Dus versnijden we ze en maken we er halve porties van. Je moet constant in de gaten houden wat minder verkoopt, je afvragen hoe dat komt en dan een oplossing vinden. De vinger aan de pols houden dus en go with the flow.’ Is dat het geheim van jullie succes? IGOR LUYPAERT: ‘Service, kwaliteit en prijs, alles moet juist zitten. En je moet een kameleon zijn, luisteren naar je klanten, die info verwerken en je aanpassen. Vroeger woonde bijna iedereen in het centrum, vandaag zijn veel Oostendse jonge gezinnen naar de rand verhuisd en zien we meer tweedeverblijvers en dat heeft een impact op ons gamma. We zijn bv van Miracoli naar premium pasta’s gegaan. Want mensen vinden kwaliteit steeds belangrijker en ze hebben de hele week hard gewerkt dus in het weekend willen ze genieten. Foert, ik heb daar goesting in, ik heb het verdiend. En uiteraard moet je je cliënteel ook in de watten leggen, niet
RkJQdWJsaXNoZXIy MzE2MjE=