Mondmaskers in open lucht zijn in Oostende verplicht in de binnenstad. Op de zeedijk en het strand geldt er geen mondmaskerplicht meer. Bekijk hier een handig plannetje.

U bent hier

Op zee met vissersfamilie Desmit

Op zee met vissersfamilie Desmit

Geen knisperende garnaalkroket of smeuïge zeetong op ons bord zonder de verse vangst van onze Noordzeevissers. Vaak hangt de visserstraditie samen met een sterke familiegeschiedenis en een onuitwisbare liefde voor het vak. 7 op 7, dag en nacht, winter en zomer én doorgegeven van vader op zoon zijn de broers Desmit een perfect voorbeeld van generatievissers. We spreken met Lorenzo in zijn natuurlijke biotoop; onder het gekir van de meeuwen aan ‘t zeegat.

Hoe was het opgroeien voor jou en je broers in een vissersfamilie?

‘In onze tienerjaren gaf onze vader het goeie voorbeeld. Ook in zijn jeugd was hij al een vissersjongen. 8 Beaufort kon hem niet tegenhouden om uit te varen. Die passie heb je nu eenmaal of niet. Buitenstaanders beschouwen vissen als een eenzaam bestaan, terwijl iedereen lief en leed met elkaar deelt en ook binnen de Oostendse visserij staan we als collega’s voor elkaar klaar. Aanvankelijk had mijn zoon geen interesse in de stiel, maar vandaag voel ik toch dat het tij aan het keren is. Soms geloof ik dat er zeewater door de Desmit-aders stroomt (lacht). Benieuwd wat de toekomst brengt.’

Beschrijf eens een reguliere werkdag.

‘Samen met onze schoonbroer varen mijn broers Frank en Albert dagelijks uit rond 18u. Meestal vangen ze 300 à 400 kilo garnalen per vaart. Niet dat er geen schar, bot of pladijs tussen onze netten zit, maar garnalen zijn nu eenmaal onze specialiteit. Rond 06u ga ik naar de vistrap waar ik de vaartuigen opwacht. Na het lossen gaat er een deel van onze vangst richting de vismijn en de rest wordt door mijn oudste broer Lode verkocht aan de vistrap. Daarna houd ik me bezig met het onderhoud van onze vaartuigen en rond 17u, na het controleren van onze netten op mogelijke schade, zit mijn werkdag er ongeveer op. Dat klinkt misschien wel zwaar, maar de vrijheid in de open natuur en de gezelligheid – zowel aan boord als bij de haven – verlichten het werk. Als familie hebben we geen geheimen voor elkaar.

Welke zijn de belangrijkste uitdagingen voor de sector volgens jou?

‘Ik wil er niet flauw over doen; door de fysieke inperkingen op ons vissersgebied is het niet evident om te overleven als rederij. Toch proberen wij ook het goeie voorbeeld te geven wat betreft milieu en duurzaamheid. Zo gebruiken we een ‘Vlaams paneel’ met grotere mazen waaruit kleinere vissen makkelijker kunnen ontsnappen. In plaats van sleepnetten met metalen weerkettingen uit te gooien, werken we verder met rolsloffen (en wieltjes)die geen te zware impact hebben op de bodem. Als visser moet je luisteren naar de zee en niet omgekeerd.’

Uit welk aspect haal jij het meeste voldoening?

‘Oostende is een fantastische plek om te wonen en werken voor een vissersfamilie. Je vindt hier nostalgische visserscafés maar evengoed kan ik me opladen tijdens een lange wandeling op de zeedijk. Ondertussen stop ik bij onze klanten met hun bestelling zeetong of garnalen. Na het werk durf ik me wel eens te installeren op het terras van Histoires d’O voor een fantastische zonsondergang op de eerste rij.’

Geen enkel culinair verhaal missen?

Wil je als eerste op de hoogte zijn van nieuwe zaken, artikels lezen over Oostendse restaurants en culinair Oostende beter leren kennen? Volg Food'Oostende dan! 

Facebook: www.facebook.com/foodoostende

Instagram: www.instagram.com/foodoostende

Vertel het verder