Jazz met zicht op zee

Al te vaak wordt jazz geprogrammeerd in een donkere bar op een ontiegelijk uur. Niet zo in Vrijstaat O. . Het is iets na vijven op een zonnige zondagmiddag wanneer ik me in een comfortabele zetel nestel in dit kunstencentrum op de zeedijk van Oostende met een trappist binnen handbereik.

'De mooiste plaats in Vlaanderen om aan cultuur te doen,' liet schrijver Jeroen Olyslaegers zich onlangs nog ontvallen in De Standaard over Vrijstaat O.. En we kunnen hem geen ongelijk geven: het panorama is meer dan uitzonderlijk.
Achter een trio muzikanten geven de hoge ramen aan de bezoekers een onbelemmerd zicht op het strand en zee. Kites klieven door de lucht, wandelaars stappen voorbij met luie tred, een meeuw pikt snel nog wat lekkers mee. Kortom, een typisch dagje aan zee.

Maar het publiek is hier natuurlijk gekomen voor de muziek, en dat is van hoge kwaliteit. Op het podium geven de jonge muzikanten het best van zichzelf. De muzikanten dagen elkaar uit en laten elkaar de ruimte om te improviseren, maar verliezen -zoals het goede jazzmuzikanten betaamt- nooit de composities uit het oog. Piepjong zijn ze nog, zeker in jazztermen, maar het métier en het speelplezier druipt van hen af. Het is genieten. En niet alleen voor het publiek. Meer dan eens tuurt één van de muzikant achter zijn rug naar buiten om zich van het unieke zicht te vergewissen. De pianist sluit het optreden af met de mededeling dat de nieuwe cd te koop is, maar dat je 'de poster van de zeer er jammergenoeg niet bij krijgt'.

Het is duidelijk: Vrijstaat O. is niet alleen een bezoek waard, maar zelfs een omweg. Een zondagmiddag Oostende met een jazzconcert om 17u en restaurantbezoek toe, is pure verwennerij. Vrijstaat O. programmeert maandelijks minstens 1 jazzoptreden. Het volgende concert is dat van de Modern Bop Society (19 december), met Oostendenaar Thomas Decock. Alle info: www.vrijstaat-o.be.

Trefwoorden: vrijstaat o, zee, jazz